Reageer op dit artikel
Vul het formulier volledig in. U kunt ook eventueel rechtstreeks mailen: info [at] peterholthuizen.net.
za 9 mei 2009
Een andere lente
De winter zorgt ervoor dat je geheugen deels gewist wordt. Elk jaar opnieuw verbaas ik me over de frisheid van het groen in de lente en over bomen die in de lente eerst bruin kleuren en dan pas groen. Maar dit jaar lijkt er meer aan de hand te zijn.
Natuurlijk, in mijn dagelijkse bezigheden is een geliefd onderdeel weggevallen: het lezen van de columns van Martin Bril. De Volkskrant is een stuk leger geworden sinds zijn overlijden. Onlangs nog hield de krant een enquête onder de lezers en daarin gaf ik aan dat de columns van Bril en van Bert Wagendorp tot mijn favorieten behoren. Waar wil ik nu naar toe met dit stukje? De kijk van Martin Bril. Hij wist op onnavolgbare wijze te beschrijven wat hij zag, of hij nu in Amsterdam zijn rondje met de hond liep, of in Limburg zag hoe bushaltebordjes werden vervangen door vreemdsoortige reclamezuilen van Veolia, of een terras opzocht op een dorpsplein en de winkels opsomde die aan het plein lagen. Die manier van kijken heb ik altijd erg bewonderd en op een of andere manier lijkt mijn blik nu meer te vallen op onopvallende dingen. Vanmiddag liep ik vanuit mijn werk over de Prins Hendrikkade en zag de enorme hoeveelheden zaadjes van de iepen die door de straffe wind in hoeken, tegen stoepranden, op trappen en rondcirkelend op de weg door heel Amsterdam gejaagd worden. Eerlijk gezegd wist ik op dat moment niet de naam van de boom waar deze lichtbruine blaadjes vandaan komen, dus dat heb ik maar even opgezocht. Ik maakte een paar foto's van de opgehoopte zaden en een man zei tegen me: "Vindt u dat nou mooi?" Ik zei dat ik het zo opvallend vond dat er zoveel van was dit jaar. Hij antwoordde: "Ik kan me niet herinneren dat dat andere jaren ook zo was. Ik vind het maar lastig, al dat spul." Lastig? Ja, het gaat overal in zitten en je auto moet je dan ook weer schoonmaken (ik denk dat hij dat bedoelde).
Het geheugen wordt elk jaar deels gewist. Dat het in het voorjaar zo fris groen is, dat weet je, maar dat de iepen in deze tijd van het jaar triljarden aan zaden door de stad verspreiden, tja, dat vergeet je dan. Je kunt ook niet alles onthouden en dat is maar goed ook. Stel je voor. Dan zou je je ook nergens meer over kunnen verbazen en ik ben eigenlijk best graag verbaasd.