ma 21 nov 2011

Mist

Zijn het niet de herfstbladeren waardoor je met de camera erop uittrekt, dan is het wel het weer van de laatste dagen. Wanneer hebben we voor het laatst zo’n herfst gehad waarin het zo vaak mistig was?

Er valt een rust over stad en land die weldadig aanvoelt. Ook doet de mist me denken aan de herfsten van vroeger. De mist stemt ook melancholiek dus. Met Sint-Maarten was het vroeger ook vaak mistig (in mijn herinnering). Dan trokken we met de harmonie naar een buurt waar het sintmaartensvuur werd aangestoken. Dat was elk jaar een andere buurt van Panningen. In de loop van oktober zag je de berg met autobanden en ander brandbaar spul al groeien, bijvoorbeeld langs de Wietelweg. Panningen was nog niet zo groot als nu; de Riet bestond nog niet en je kon in de verte Helden zien liggen. Althans, als het niet mistig was (wel bij de les blijven). In de harmonie speelde ik hobo maar daar kun je niet mee marcheren, dus had ik de kleine trom of heel suffig de bekkens. We marcheerden dan naar de plek van het vuur, terwijl kinderen met lampionnen meeliepen en daar speelden we nog wat. Na afloop kregen we warme chocolademelk met een wafel en dat was zoals ik me Sint-Maarten herinner.
Nu trek ik er dus met de camera op uit. Het resultaat is op flickr.com te zien.

vr 17 jun 2011

Is dit de toekomst van de Toneelschuur?

Is dit de toekomst van de Toneelschuur?

Wat mij nog het meest kwaad maakt in de bezuinigingsplannen op cultuur is de onverschilligheid, de minachting waarmee staatssecretaris Zijlstra naar de kunst in Nederland kijkt. Alsof we best zonder kunnen. Alsof kunstbeoefenaars alleen maar hun handje ophouden en niet zoals ‘normale’ Nederlanders een ‘fatsoenlijk vak’ hebben geleerd.

Toneel, muziek, beeldende kunst, dans en noem maar op is kei- en keihard werken voor de kost, op onregelmatige tijden omdat inspiratie je niet altijd komt aanwaaien tussen 9 en 5, omdat voorstellingen en concerten meestal ‘s avonds plaatsvinden, omdat je niet anders kunt.
Het kabinet bestaat uit gortdroge, inspiratieloze mensen die eigenlijk maar wat jaloers zijn op de creativiteit, de inventiviteit, het optimisme, de drang om de wereld mooier te maken of mensen op andere gedachten te brengen en mensen te ontroeren die kunstenaars zo kenmerken. Het is een krentenkabinet zonder toekomstvisie.

ma 7 mrt 2011

Kroniek Raaks is bijgewerkt

Kroniek Raaks is bijgewerkt

De nieuwbouw aan de Raaks is ontdaan van steigers en aan de Gedempte Oude Gracht is een grote opening ontstaan.

Het was dus hoog tijd om er weer met de camera op uit te gaan. Dat Schous aan de Gedempte Oude Gracht verdwenen was, zag ik afgelopen zaterdag plotseling. Was ik al zo lang niet meer daar geweest of hebben ze het zo snel gesloopt? De kolos aan de Zijlvest die op de plek staat van de vroegere HBS-A is en blijft een wanstaltige blokkendoos. Dan kan men er wel wat oude elementen aan bevestigen zoals ijzers en bogen, maar dat lijkt er met de haren bijgesleept. De Zuiderstraat daarentegen is een leuke straat geworden met die huizenblokken die afwisselend wit, bruin en zwart zijn geschilderd. De Raakszijde is een wand geworden van ramen en glimmend witje paneeltjes met punaises. Ik dacht dat we dat na de jaren ‘80/’90 wel hadden gehad. Enfin, er valt heel wat op dit project aan te merken. Bekijk de foto’s.

do 6 jan 2011

Een ander woord voor LEUK

Als je iets leuk vindt of ergens erg om moet lachen, dan kun je dat laten weten door te zeggen dat je het leuk vindt of gewoon door te lachen (het klinkt als een open deur maar hoe vaak hoor je mensen niet zeggen op serieuze toon: dat is grappig?). Een lach zit er niet in.
Maar zeggen dat je iets leuk vindt, schijnt ook niet meer te kunnen. Leuk dekt niet meer de lading, we hebben een krachtiger woord nodig. Ooit zei iemand altijd ‘komisch’ als hij ‘leuk’ of ‘grappig’ bedoelde. Maar nu is het meteen HILARISCH.
Bij hilariteit denk ik toch aan situaties waar meer mensen (bijvoorbeeld een hele klas) bij betrokken zijn en dat is in de huidige betekenis niet meer zo vanzelfsprekend. Vet is natuurlijk ook niet meer vet en gruwelijk is ook niet meer wat het ooit betekende. Maar LEUK? Op flickr.com las ik dat iemand een bepaalde foto een ‘lache portret’ vond. Lache!
Ik word er eigenlijk niet zo blij van. Wat nu als er straks echt hilariteit uitbreekt? Hoe moeten we dat dan in godsnaam nog noemen? Dat is het einde, daar zijn geen woorden meer voor.

wo 5 jan 2011

Baker Street

Waar was je toen je voor het eerst ‘Baker Street’ van Gerry Rafferty hoorde? Er zijn weinig liedjes waarbij ik zo’n vraag kan beantwoorden. Een sterke uitzondering is de grote hit van de afgelopen dag overleden zanger Rafferty.

Bij sommige liedjes houd je altijd een beeld van die tijd, van wat je toen deed, waar je mee speelde of met wie je speelde of hoe koud of warm het was. Liedjes en herinneringen, daar zijn we de afgelopen week nogal mee overspoeld, als je tenminste naar de Top 2000 luisterde.
Bij Baker Street schijnt de zon en is het laat in de middag en hoor ik vanaf de overloop de radio van mijn broer. De ongeëvenaarde saxofoonsolo, het karakteristieke stemgeluid van Gerry Rafferty, het is me altijd bijgebleven. Sommige herinneringen zijn zo simpel, dan valt er verder niks over te zeggen.
Later kwam ik in de platenzaak een elpee tegen van hem, zonder titel. Leuke liedjes, prachtige ballads. En dan was er nog de elpee ‘Can I have my money back?’ die ik op een cassette had opgenomen maar die op een gegeven moment niet meer om aan te horen was, zo dof.
Ze zullen nu wel weer in de winkel liggen, al denk ik dat de meeste winkels niet verder zullen komen dan ‘City to city’.

Mijn foto’s op flickr.com